Wywiad Radio Koszalin I
Wywiad Radio Koszalin II

Zdjęcie: Wojciech Olszanka/ East News

W dużych serwisach internetowych pojawiły się informacje o tym,  że płyta „Ogród niespodzianek” zostanie wydana jesienią.  (Cóż, teraz już się nie wymigam…)

W niedzielę 4 lipca pojawię się na charytatywnym koncercie w Koszalinie – zbieramy na ofiary tegorocznej powodzi. Mój występ planowany jest na godzinę 19.00 na Rynku. W poniedziałek rano będę również gościem Radia Koszalin – opowiem o płycie i zaprezentuję na antenie parę nowych piosenek.

Mamy klip, mamy sesję! Było świetnie. Zjedzono osiemnaście zestawów od chińczyka i sześćdziesiąt kanapek, dekoracja była budowana dwa długie dni, rekwizyty kompletowaliśmy trzy tygodnie, Mariusz wykleił pięć rolek tapet, Ula zużyła pół tubki podkładu Mac, w garderobie stało dwadzieścia par butów, piosenka „Czy komuś jeszcze wstyd” została odtworzona osiemdziesiąt siedem razy, a Michał krzyknął „prrroszę, muzyka, kamera, akcja” siedemdziesiąt sześć razy – to są precyzyjne dane, wszystko osobiście policzyłam, właściwie to nie zajmowałam się niczym innym, tylko liczeniem. Specjalnie dla Was.  Efekty będzie można podziwiać (!) już wkrótce. Muszę się Wam przyznać, że było gorąco ( very, very hot) – sama nie wiem, czyżbym się stała demonem seksu? Taki żarcik. Pracowaliśmy wytrwale od  świtu do nocy, całość została zarejestrowana przez niestrudzonego Tomka Kosę, który jak na dobrego reportażystę przystało, krzątał się wokół z kamerą, wyrastał niespodziewanie w najmniej odpowiednich momentach, tak więc wszystko co się działo w offie zarówno sesji zdjęciowej jak i klipu, zostało zapisane na naszych „taśmach prawdy” ku uciesze potomnych.

Wybraliśmy tytuł płyty – Ogród niespodzianek, notabene dość adekwatny do zawartości (przy okazji, piosenkę tytułową zamieściłam na myspace,  ale wiem też o problemach z widzeniem tej strony przez przeglądarkę Internet Explorer i mam nadzieję jakoś temu zaradzić, w każdym razie jeśli użyjecie Mozilli, będziecie mieli szansę się z rzeczą zapoznać). Poza tym wszystkim, pojawiała się nowa osoba w naszym teamie, specjalista od PR-u, przedstawię ja wkrótce. Wszystko zatem idzie ku dobremu.  Bardzo bym chciała, byście już mogli to zobaczyć,  posłuchać…

Po drugie idąc za ciosem, aktualizuję moje wpisy blogowe z przyzwoitą częstotliwością. ) Nareszcie.

Po trzecie, prezentuję trzy premierowe utwory z płyty na myspace- tak trudno mówić o muzyce – trzeba jej słuchać, a ja bez przerwy, opowiadałam o nowych dźwiękach za pośrednictwem tej choćby strony, że pomyślałam sobie: czas przestać ględzić, trzeba się po prostu tym podzielić. Możecie słuchać do woli. Nie możecie ściągnąć.

Płyta otrzymuje stosowną oprawę – choć parę rzeczy się zmieniło, ale o tym będę jeszcze pisać. Póki co, rzeczą ważną jest to, że zdecydowałam jednak nazwać ją inaczej niż Życie jak świeczka na torcie – jak? A żebym to ja wiedziała… Za 2 tygodnie mamy okładkową sesję zdjęciową, a także kręcimy klip – pomaga mi cudowny team – Kamila Markiewicz – Lubańska, nieoceniona i towarzysząca mi od lat fotografka, Mariusz, miły małżonek tejże, który opanowuje różne aspekty moich sieciowych pojawień i w ogóle dużo wnosi  oraz Michał Majczak – reżyser, niepokorny twórca i bezinteresowny kolega. Pierwszym singlem będzie piosenka : „Czy komuś jeszcze wstyd?”  Bardzo apropos, prawda?

Spieszę donieść, że prace postępują  i już wkrótce spodziewajcie się  nowych piosenek w sieci. W ogóle dużo fajnych rzeczy, zgodnie z odwróconą zasadą: co się popieprzy, to się polepszy. Dzięki za wsparcie. )

Pytacie jak płyta – gotowa.  Ale wiele się zdarzyło. Trochę dezorganizacji, Agata rozpoczęła pracę dla Rochstar, życzę jej sukcesów! Przymuszona okolicznościami rozpoczynam zatem kolejny rozdział. Muszę -chcąc nie chcąc - nauczyć się podstaw marketingu szeptanego i poszukać nowego harpunu.  Siedzę i piszę, piszę, piszę. Całkiem twórczo to wychodzi. Plan A. Plan B. mam w odwodzie. Ale szczegółów nie zdradzę. Proszę moich fanów o wsparcie i wysyłanie emotków na mój adres patrycja@patrycja.pl

Możecie mi pisać, że owszem moje piosenki są bardzo ładne i wiele Wam pomagają w życiu i wprawiają w dobry nastrój i skłaniają ku mądrej refleksji i żebym Broń Boże nie poddawała się zwątpieniu, a wymierzyła mu cios z buta. Z góry dziękuję Wam Kochani. Dostałam już wiele serdeczności i wyrazów uznania. I muszę przyznać, że skuteczna to była reanimacja. )

Poniżej zamieszczam wywiad z lutowej Superlini. O jedzeniu i nie tylko. Zachęcam do prenumeraty, bowiem rozkręcam się z moimi felietonami z cyklu „Dzidka i ja” z numeru na numer, a poza tym wiele tam mądrych rzeczy w tej Superlini piszą. ) Pozdrawiam redakcję tak przy okazji.

Superlinia luty 2010

Superlinia luty 2010

Miło mi donieść, że zostałam stałą felietonistką czasopisma Superlinia. Na jego łamach będę publikować fabularyzowane opowiastki  ”Dzidka i ja” , które w założeniu mają stworzyć cały cykl.  Debiut  już w numerze lutowym. Wtedy też ukaże się  duży wywiad pod frapującym tytułem ” Bywam polem bitwy” – zapraszam do kiosków. Koniecznie zajrzyjcie na bloga.

Ogólnie rzecz biorąc, mój nowy harpun w gęstej dżungli szołbiznesu.

W zaistniałych okolicznościach zmuszeni jesteśmy ciut przesunąć premierę mojego nowego albumu „Życie jak świeczka na torcie”. Na początek przyszłego roku. Bardzo przepraszam moich wiernych fanów za tą zwłokę, mam nadzieję, że niespodzianki, jakie przygotowujemy,  jakoś to Wam zrekompensują.:-))
ściskam
Patrycja

Prace nad płytą posuwają się do przodu, zarejestrowaliśmy  bazowe instrumenty, zostały przeszkadzajki, wiolonczela, harmonijka i flet, udało nam się też nagrać parę partii wokalnych. Wierzcie mi, obserwowanie przy pracy muzyków nagrywających moje piosenki, było prawdziwą przyjemnością. Nad całością czuwa niezrównany Konrad Biliński, który również hojnie udziela się na instrumentach klawiszowych. Ale to już wiecie.O Konradzie pisałam sporo. Miałam też radość gościć świetnych gitarzystów: Krzysia Kawałko, Tomka Pfeiffera, Tomka Rządę i Radka Chwieralskiego, na basie zagrał Michał Przybyła, na perkusji Robert Luty i Łukasz Samba Dmochewicz,  w chórkach wystąpili Ania Stanisławska, Krzyś Kubiś I Konrad,  Pracowaliśmy w Łomiankach w studiu Sonus, a teraz przenieśliśmy się do Ztudio, które ustawicznie objadamy z firmowych cukierów. Atmosfera jest bardzo twórcza i prawie w ogóle się nie kłócimy.Piosenki są właściwie gotowe, brakuje dwóch tekstów, które dojrzewają niczym dobry ementaler i czekają na swój czas. Po co zresztą pisać o tym czego nie ma, skoro można pisać o tym, co jest. A jest  „Życie jak świeczka na torcie” ( to numer tytułowy),”Nic z tego”, znane Wam „Zdumiewające”, „Motyle w brzuchu”  (pierwsza w mojej karierze piosenka bardzo erotyczna), „Czy komuś jeszcze wstyd?”, „Owieczka” ( najbardziej przeze mnie ukochana),”Tratwa”, ” Skoro nie” ( to Was może zaskoczyć), „Gorzki” (bardzo gorzki), „Kama” ( ballada miłosna, o której już kiedyś Wam pisałam) i śliczne ” Jeśli by tak i z nami miało być”. Wygląda na to, że zmieścimy się w naszych planach i skończymy z końcem sierpnia ( no może z początkiem września). Wiele się dzieje, aż czasem trudno za tym nadążyć. Zapraszam na bloga, jeśli refleksje, to tylko tam.
Serdeczności dla Iwonki Węgrowskiej, która zaprezentuje piosenkę mojego autorstwa ” Zatem przepraszam” podczas „Sopot Hit Festiwal” już 7 sierpnia. Trzymam kciuki!
Oto teledysk:
http://www.youtube.com/watch?v=ywApQNCnzZc